RSS  

در خبرها آمده بود که با وجود اعمال سهميه بندي جنسي در برخي رشته­هاي دانشگاهي، دختران 63% و پسران 37% ورودي دانشاه­ها را به خود اختصاص داده اند.

"اصلا يکي نيست به اين آقايان بگويد که مگر جنسيت هم بنزين است که آن را سهميه بندي مي­کنيد؟! آخر چرا بايد اين بي عدالتي آشکار را تحمل نمود و به اين تزوير ناجوانمردانه تن داد؟ چرا اين قدر به نيمي از جامعه ظلم مي­شود؟! چه کسي پاسخگوست؟ ..." 

اين دست سوالات قطعا ذهن شما دوستاني که با اين روش و منش مشکل داريد را آزار مي­دهد. لکن هر مشکلي راه حلي دارد و راه حل اين معضل هم اين است که فوائد فزوني گرفتن دانشجويان دختر بر پسر را در دانشگاه­ها به اطلاع مسئولين ذي ربط برسانيم تا بدون خون و خون ريزي و با حداقل هزينه، به خواسته بر حق ما مبني بر لغو کامل سهميه بندي جنسي اقدام نمايند. جالب است بدانيد عدم وجود سهميه حتي براي پسران هم فوائد بي شماري دارد که اگر آن­ها هم بدان متفتن شوند، در راه عادي شدن وضعيت سهميه کمر همت خواهند بست!

اهمّ فوايد بدين قرار است:

·         براي پسراني که به دانشگاه راه پيداکرده اند، تنوع و تکثر دختران شرايط محيا و کاملا Optional ي در راستاي انتخاب همسر براي آن­ها به ارمغان مي­آورد.

·        براي آن دسته از  پسراني که بنا به هر دليلي نتوانسته اند به دانشگاه راه پيدا کنند، احتمال اين که همسر آينده شان تحصيلاتي بالاتر از آن­ها داشته باشد، بيشتر خواهد بود و اين نکته مثبتي است! البته اين مورد در شرايطي است که دولت اقدام به وارد کردن پسران تحصيل کرده از چين ننمايد!

·        از آن جايي که اصولا بهره هوشي(IQ)  آقايان به مراتب بيشتر از خانم­هاست و دختر ليسانس با تقريب خوبي به اندازه پسر ديپلمه مي­فهمد(البته عدد مربوطه گرد شده)، لذا سطح فکري زنان و شوهران آينده به هم نزديک شده و وقوع طلاق را کاهش مي­دهد.

·        هنگامي که دختران مشغول تخصيل علم و دانش هستند، پسران مي­توانند از خلا حضور آن­ها در بازار کار استفاده کرده و مشغول به کار شوند. ممکن است برخي دوستان ايراد بگيرند که در اين شرايط بيکاري، اصلا نمي­توان کاري پيدا نمود. در پاسخ بايد گفت که به هر حال با ديپلم بيکار بودن رنج کمتري دارد نا با فوق ليسانس و دکتري!

·        از آنجايي که معمولا پسرها اهل شلوغ کردن هستند و ذاتا استعداد خوبي در خس و خاشاک شدن دارند، حضور حداکثري بانوان در دانشگاه­ها از نظر امنيتي هم بسيار منطقي تر است.

·        از آن رو که بهانه اصلي ناکامي تاريخي علمي، ادبي، هنري و ... نسوان، عدم داشتن امکانات و شرايط برابر با آقايان در طول تاريخ بشريت! است، لذا با حضور گسترده نسوان در دانشگاه­ها، اين بهانه هم از آنان گرفته شده و از اين توهم خود ساخته خارج گرديده و طعم تلخ واقعيت را خواهند چشيد.

·        اما مهمترين نکته اين که پيدا کردن سوژه و موضوع براي طنز نويسي، بسي راحت تر از قبل خواهد شد!